Agriculture stories in Marathi, agrowon special article on adhunik baliraja on the occassion of diwali | Agrowon

आधुनिक बळी जागा झालाय
रमेश चिल्ले
मंगळवार, 17 ऑक्टोबर 2017

नैसर्गिक आपत्ती तसेच अनिश्‍चित बाजार शेतकऱ्यांची पाठ सोडायला तयार नाही. तरीही स्वःतचे कौशल्य आणि त्यास अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाची जोड देत अनेक शेतकरी यशस्वी शेती करू लागले आहे. उल्लेखनीय बाब म्हणजे भविष्यातील शेतीबाबत विचार करून त्याने अशा शेतीस सुरवातदेखील केलीय.
 

दीपावली हा सण भारत वर्षात वेगवेगळ्या रूपात साजरा केला जातो. त्यात प्रामुख्याने तेजाची, जलाची, धनाची, भूमी व तीला सुफल करणाऱ्या पशुंचीही पूजा करण्याचा प्रघात आहे. त्यातल्या अनेक अख्यायिकांमध्ये प्रामुख्याने आर्य जेव्हा उत्तर ध्रुवावरील प्रदेशात होते, तेव्हा सहा महिन्यांची रात्र व सहा महिन्यांचा दिवस सुरू होण्याच्या पर्वातील बदलानंतर हा सण साजरा करीत. प्रभू रामचंद्र सीतेसह १४ वर्षांचा वनवास संपवून अयोध्येत आल्याच्या दिवशी अथवा विक्रम संवत्सराचा प्रारंभ या दिवशी झाला म्हणून तसेच सम्राट अशोकाच्या दिग्वीजयाप्रीत्यर्थ तर काहींच्या मते विक्रमादित्यांच्या राज्यभिषेकांच्या समारंभानंतर हा दिवस दरवर्षी पाळला गेला.

विजयी विरांच्या पराक्रमाप्रीत्यर्थ आनंदोत्सव साजरा केलेला दिवस दिवाळीचा असला तरी मला वाटते, बळिराजाबाबतच्या आख्यायिकांची कारणे पडताळून पाहता त्यांनी वामनाला तीन पाऊले टाकण्याचा वर दिला. वामनाने दोन पावलात स्वर्ग व पृथ्वी व्यापून तिसरे पाऊल बळीच्या मस्तकी ठेवून त्याला पाताळात गाडले. ही घटना घडली अश्‍वीन वद्य त्रयोदशी ते अमावस्याला. या वेळी बळीच्या यमयातना टळाव्यात म्हणून व सर्वसामान्यांचे जीवन सुखी-समृद्ध होण्यासाठी वामनाकडे प्रार्थना केली. हा बलिप्रतिपदेचा दिवस अभ्यंगस्नान करून, दीप लावून पंचआरतीने ओवाळून आनंदोत्सव साजरा करण्याचा असे दाखले आढळतात.

पुढे असेही आढळते, की निसर्गाचे विलोभनीय दृश्‍य, पीकपाणी मुबलक पिकलेले. घरी धान्याच्या राशी आलेल्या, गुराढोरांना चारापाणी मिळाल्याने ते धष्टपुष्ट होऊन शेपटी उंचावून चौखूर उधळताहेत. सगळीकडे सौंदर्य, समृद्धी व तृप्तीचे वातावरण, रानात हिरवे चैतन्य बहरलेले म्हणजे ही तृप्तीची पर्वणीच म्हणून आम्ही उल्हासित होऊन हा सण साजरा करतो.
निसर्गाच्या भरभरून देण्याबद्दल दुमत नाहीत, पण कष्टकऱ्यांच्या पदरात त्यातले काय अन्‌ किती पडते हा प्रश्‍न आहे? मागच्या अनेक वर्षांपासून तर बहुतांश शेतकऱ्यांनी दिवाळीचा सण आनंदाने साजरा करावा, अशी परिस्थितीच दिसत नाही.

मागच्या पाच-पंचेवीस वर्षांपासून दर हंगामाला सुरळीत पाऊस पडलाय अन्‌ शेतीत बरकत आली असं कधी घडलंच नाही. कधी पाऊस ऐन पेरणीत गायब होतो, तर कधी फुले, शेंगा लागण्याच्या अवस्थेत ढगाकडे बघायला लावतो. पडतो तर धो-धो पडून पिकाचं, धान्याचं नुकसान करून जातो. पाऊस पडला तर ठीक नाही तर दोन-तीन वर्षे दुष्काळामुळे शेतकऱ्यांना होरपळावं लागतं. माणसाबरोबर मुक्‍या जिवांचेही हाल होतात. निसर्गाच्या असल्या बेभरवश्‍याच्या वागण्यानं नुकसान फक्त अन्‌ फक्त शेतीवर ज्यांची मदार आहे, अशा कष्टकरी वर्गाचे होते. शहरातल्या नौकरदार, व्यापारी, पांढरपेशा अशा कुठल्याचेही खरे नुकसान होत नसते.

मेहनत करून काढलेले धान्य घरात येते मग सणासाठी सर्वच शेतकऱ्यांनी एकदम माल बाजारात आणला, की भाव पडतात. त्याचा फायदा व्यापारी घेण्यासाठी टपलेलेच असतात. लक्ष्मीपूजनाला शेतकऱ्याकडील लक्ष्मी व्यापाऱ्यांच्या गोदामात जाते अन्‌ शेतकऱ्यांचं दिवाळं निघतं. या ना त्या निमित्ताने त्याला लुटणारे त्याच्या असंघटितपणाचा फायदा घेणारे सर्वत्र वेगवेगळ्या स्वरुपात दबा धरून बसलेले आहेत.

शेतीइतका बेभरवशाचा दुसरा व्यवसाय नसावा. पिके हाती येऊन खात्रीशीर भाव मिळेपर्यंत कुठलाच अंदाज बांधता येत नाही. पूर्वीचा काळ वेगळा होता. पण आता शिक्षण आले. तांत्रिक बाबी बांधापर्यंत पोचल्या. तो संघटित होऊन हक्कासाठी भांडतो आहे. त्याच्या कष्टाच्या घामाचे दाम त्याला ठरविता येत नसतील तर असे बेभरवश्‍याचे उद्योग त्याने काय म्हणून करावेत? हे ही त्याला कळायला लागलेय. यापुढे त्याला लुटणे शक्‍य होणार नाही. ओला-कोरडा दुष्काळ, नापिकी, कमी उत्पादकता, शेतीमालाचे कमी भाव आणि तोट्याची शेती या विवंचनेच्या गर्तेत अडकलेल्या बळिराजाला तुम्ही आम्ही सर्वांनीच धीर देण्याची गरज आहे. 

उल्लेखनीय बाब म्हणजे आधुनिक बळी आता जागा झालाय. त्याला शेतीचे अर्थकारण उमगायला लागलेय. आधुनिक तंत्रज्ञानाच्या मदतीने आपल्या शेतीत तो विविध प्रयोग करतो आहे. एका हंगामात विविध पिके घेऊन तसेच संरक्षित शेतीच्या माध्यमातून जोखीम कमी करायची हे त्याला कळू लागले आहे. जे विकते तेच पिकवून प्रसंगी त्याचे मूल्यवर्धन-प्रक्रिया करून चार पैसे कसे अधिक मिळतील, हे तो आता पाहतोय.

देशांतर्गत बाजारपेठांबरोबर आपल्या मालाची निर्यातही तो करू लागला आहे. यांत्रिक शेतीतून कष्ट, पैसा आणि वेळेची बचत तो करू लागलाय. गटशेती, समूहशेती या संकल्पना बहुतांश शेतकरी प्रत्यक्षात उतरवून त्याचे लाभ पदरात पाडून घेताहेत. महत्त्वाची बाब म्हणजे भविष्यातील शेतीच्या अनुषंगाने तो विचार करू लागला असून काहींनी अशा शेतीस सुरवातदेखील केली आहे. आधुनिक बळीच्या या यशोगाथा दिवसेंदिवस वृद्धिंगत होवो, हीच या दिवाळीनिमित्त अपेक्षा! 

रमेश चिल्ले ः ९४२२६१०७७५
(लेखक शेती व पर्यावरणाचे अभ्यासक आहेत.)

इतर अॅग्रो विशेष
प्रश्न जादा साखरेचादेशात पुढच्या वर्षी साखर उत्पादनात वाढ अपेक्षित...
दक्षिण ब्राझीलमधील साखर उत्पादनात घट नवी दिल्ली ः ब्राझील देश साखर उत्पादनात जगात...
दुष्काळग्रस्त लातूर जिल्हा ५० टक्के `... लातूर ः जिल्ह्यात गेल्या दोन वर्षांत जलयुक्त...
नांदेड जिल्ह्यात २५० गावांत शेतकऱ्यांचा...नांदेड : पुणे जिल्ह्यातील कानगाव (ता. दौंड)...
बैलांच्या सजावटीला बचत गटाचा साजनशिराबाद (जि. जळगाव) येथील दुर्गाबाई शांताराम नाथ...
खाद्यतेल अायात शुल्कात दुप्पट वाढमुंबई : देशांतर्गत तेलबियांच्या दरात होणारी...
पीकेव्ही हायब्रीड-२ कापूस वाणास...जिरायती शेतीसाठी वाण; २०१९ च्या हंगामात होईल...
‘आनंद निकेतन`ने घेतला शिक्षण,...स्वावलंबनातून शिक्षण तसेच सहिष्णुता, समता,...
अंदमानलगत कमी दाबाचे क्षेत्र; पावसाची...पुणे : अंदमान निकाेबारलगत नवीन कमी दाबाचे क्षेत्र...
विलीनीकरण नको, पुनर्रचना कराएकोणीसाव्या शतकाच्या अखेरच्या अघोऱ्या ...
प्रकल्प पूर्णत्वाचा मार्ग खडतरविदर्भ, मराठवाड्यासह उत्तर व पश्चिम...
पाशा पटेल यांना राज्यमंत्रिपदाचा दर्जामुंबई : राज्य कृषी मूल्य आयोगाचे अध्यक्ष पाशा...
ज्वारी, करडई, सूर्यफूल, कापूस पीक सल्लारब्बी ज्वारी : खोडकिडा : (पोंगेमर) लक्षणे...
चारा घोटाळ्यातील दोषींवर कारवाई कधी?मुंबई : काँग्रेस आघाडी सरकारच्या काळात चारा...
यंदाचा हंगाम गेलाच, पुढच्याची चिंताऔरंगाबाद : मुख्य नगदी पीक कपाशीवर यंदा शेंदरी...
बारा हजार ट्रॅक्टर्सला मिळणार अनुदान !मुंबई : उन्नत शेती, समृद्ध शेतकरी अभियानांतर्गत...
कीटकनाशक विभागात मुख्य गुणवत्ता...गुणनियंत्रण विभागाची दैना : भाग ४ पुणे :...
मृद्संधारणात १०० कोटींच्या कामांत घोटाळापुणे : कृषी खात्यातील अलिबाबाची गुहा म्हणून ओळख...
पाचट आच्छादन करा, सुपीकता वाढवाएक हेक्‍टर ऊस क्षेत्रातून सुमारे ८ ते १२ टन पाचट...
दुष्काळात द्राक्ष पट्ट्यात फुलवले सीताफळमांजर्डे (जि. सांगली) येथील भानुदास मोहिते अनेक...